Η δύναμη του κινηματογράφου...

Η δύναμη του κινηματογράφου...

Η προοπτική του να ξοδέψω 2 ώρες από τον χρόνο μου για να παρακαλουθήσω μια ταινία, πάντα μα πάντα, από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου, μου έδινε μια τεράστια χαρά.. Η προοπτική και μόνο...

Και η κάθε φορά που γινόταν πραγματικότητα, μετά τους τίτλους τέλους κάθε ταινίας, συνειδητοποιούσα ότι ένιωθα... Ένιωθα πολλά συναισθήματα ταυτόχρονα.. Κάτι που μόνο με την μουσική μπορώ να συγκρίνω σε μέγεθος..

Άλλοτε, ένιωθα ευτυχία, άλλοτε λύπη, άλλοτε λύτρωση, άλλοτε εκνευρισμό... Μέχρι που μια μέρα κατάλαβα, ότι τελικά, ένιωθα αυτή την ασύγκριτη χαρά που νιώθουμε, όταν έχουμε περάσει όμορφα με το παρεάκι μας και τους κολλήτους μας, με τον-την σύντροφό μας.. Και πως τελικά, για δες... τις τελευταίες δύο ώρες δεν ήμουν μόνη τελικά.. Είχα παρέα.. Μια υπέροχη ταινία.. 

Μια ταινία, που με έκανε να κλάψω, να γελάσω, να θυμώσω, να αναρωτηθώ.. Ότι δηλαδή μου προσφέρει ένα όμορφο απόγευμα, στο στέκι με την παρέα.. Δεν συγκρίνω φυσικά, την πραγματική ανθρώπινη έπαφη με μια ταινία.. Αλλά βρε αδελφέ, εαν δεν μπορεί κανείς από τους φίλους, ε, τότε θα βάλω μια ταινίουλα να περάσω όμορφα το βράδυ μου..

Δεν ξέρω ακριβώς πως λειτουργεί ένα blog.. Αλλά μιας και την ιδέα μου την έδωσε, ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο στην ζωή μου, που με έχει βοηθήσει και με βοηθάει πολυ.. Θα το δοκιμάσω και όπου βγει..

Εξάλλου, για τις αγαπημένες μου ταινίουλες θα μιλάω.. χεχεχ! Και όχι.. καλή ταινία, δεν είναι μόνο  ο βαρύς Ευρωπαϊκός και Ασιατικός κινηματογράφος.. Μπορούν και οι Αμερικανιές να έχουν μια θέση στην καρδιά μας επάξια.. Στο τέλος-τέλος.. Όλα στην ζωή, είναι θέμα γούστου.. που είναι και λίγο, ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΟ!!!!! 

Έφη (20/03/2013)