Beautiful Creatures

Όμορφα Πλάσματα

Είμαι μεγάλη φαν των βιβλίων.. Το παραδέχομαι.. Και από την πρώτη στιγμή που άρχισα να τα διαβάζω, είχα ήδη αρχίσει να τα φαντάζομαι να παίρνουν σάρκα και οστά στην μεγάλη οθόνη.

Οπότε, η ανακοίνωση της δημιουργίας των ταινιών, ακολουθήθηκε από γέλια και χαρές και μια περιέργεια για το ποιοι θα υποδυθούν, τους ήρωες Ethan Wate και την Lena Duchannes.

Και κάπως έτσι, ανατέθηκε η σκηνοθεσία και το σενάριο, στον Richard LaGravenese (βλ. P.S. I love you , Paris je t'aime κλπ κλπ) και μπήκαν και δυο από τα μεγαλύτερα βρετανικά ταλέντα Jeremy Irons και Emma Thompson, σε δυο συμπρωταγωνιστικούς ρόλους, να πλαισιώνουν τους δυο ομολογουμένως, άγνωστους νεαρούς πρωταγωνιστές και δημιουργήθηκε μια κάπως συμπαθητική ταινία.

Αν και όταν βγήκα από την αίθουσα, ήμουν ενθουσιασμένη, τώρα και περνώντας οι μερές συνειδητοποιώ ότι τελικά μπορεί και τσάμπα να ενθουσιάστηκα τόσο πολύ.

Γιατί μπορεί να παίζουν δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα στην ταινία, που πρέπει να ομολογήσω, ότι πρέπει και λίγο να ψιλοβαριούνται υποδυόμενοι τους συγκεκριμένους χαρακτήρες, αλλά αυτό τελικά μάλλον δεν είναι και τόσο αρκετό. Τα εφέ είναι απλά συμπαθητικά και μόνο η μουσική μένει να σε ταξιδέψει σε μια-δυο σκηνές.

Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν θα δω και την συνέχεια των ταινιών.. χιχιχι!!

Οι Kami Garcia και Margaret Stohl, συγγραφείς της σειράς βιβλίων, θίγουν κάποια από τα σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν τους έφηβους, αυτό της διαφορετικότητας από το σύνολο, τον φόβο που προκαλεί το "άγνωστο" σε μια κλειστή και άκρως θρησκευόμενη μικρή πόλη, όπου ο νέος κάτοικος/συμμαθητής είναι δαχτυλοδεικτούμενος και αντιμετωπίζεται με κακία και καχυποψία.

Το λεγόμενο bullying και τα αποτελέσματα που έχει αυτό στον ψυχισμό ενός ανήλικου ανθρώπου.. Τις διαλυμένες οικογένειες, το κενό που παραμένει από τον θάνατο ενός γονιού - συντρόφου. Την φιλία και την σημαντικότητα στο να εμμένεις στις υποσχέσεις που κάποτε έδωσες. Αυτά και πολλά άλλα είναι τα θέματα που τουλάχιστον εγώ εντόπισα διαβάζοντας τα βιβλία, και που στην ταινία, πασπαλίζονται απλά από την χρυσόσκονη της μαγείας και του νεανικού/εφηβικού έρωτα.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΡΙ:

Ο Ethan βασανίζεται εδώ και καιρό με ένα επαναλαμβανόμενο όνειρο στο οποίο βλέπει συνέχως μαι γυναικεία φιγούρα. Η Lena είναι η νέα και άγνωστη συμμαθήτρια που μόλις μετακόμισε στο βαρετά ήσυχο και ήρεμο Gatlin, όπου ποτέ και τίποτα δεν αναταρράσσει τα "βαλτωμένα νερά του". Για κάποιον ανεξήγητο λόγο, αυτοί οι δύο έφηβοι δεν μπορούν να κρατηθούν για πολύ μακρυά ο ένας από τον άλλο μέχρι που ένας μεγάλος έρωτας αρχίζει να δημιουργείται, και τότε αρχίζουν και τα προβλήματα. 

Η κρυμμένη ιδιότητα της Lena και της οικογένειάς της θα δημιουργήσουν μια σειρά από περίεργα φαινόμενα και ξαφνικά τίποτα δεν θα είναι όπως πριν στην μικρή και ήσυχη αυτή πόλη.


Γενικά δεν είναι μια ταινία που θα πρότεινα στο ευρύ κοινό. Εάν δεν είσαι κοπέλα και αθεράπευτα ρομαντική τότε καλύτερα να κάνεις μια άλλη επιλογή. 

ΚΑΛΗ ΠΡΟΒΟΛΗ!!!

Έφη (15/04/2013)

Ο Άθλιοι

Les Miserables....

Είναι μερικές φορές που θα ήθελα πραγματικά να ξέρω τα κριτήρια με τα οποία δίδεται το Oscar Καλύτερης Ταινίας, καθώς θεωρώ πως μαζί με τα Oscar Πρώτου Άνδρικου και Πρώτου Γυναικείου ρόλου, είναι τα πιο σημαντικά.

Απορώ πραγματικά γιατί αυτή η ταινία δεν πήρε το Oscar, αφού κατά την γνώμη μου, το άξιζε και με το παραπάνω!!!

Επέλεξα, να μην αρχίσω το κείμενό μου με το επίσημο trailer, όπως έχω κάνει στις προηγούμενες αναρτήσεις μου, καθώς θεωρώ πώς αυτό το βίντεο από την μεγάλη (κυριολεκτικά και μεταφορικά) βραδιά είναι το πλέον αντιπροσωπευτικό για αυτή την ταινία.

Πολλοί θα διαφωνήσουν, το ξέρω, και κυρίως εκείνοι που δεν είναι φίλοι των μιούζικαλ! Παρ'όλα αυτά, οι "Άθλιοι" του Tom Hooper (The King's Speech) δεν κουράζουν καθόλου, και ας είναι σχεδόν όλη η διάρκεια των δυόμισι και πλέον ωρών, σε μορφή τραγουδιού. Πραγματικά, οι ατάκες δεν πρέπει να ξεπερνούν τις 5 σε όλη την ταινία, και η κάθε μία από αυτές δεν πρέπει να ξεπερνάει τις 5 λέξεις.

Δεν ήθελα όμως να τελειώσει, αυτή η γεμάτη σε συναισθήματα και εικόνες ταινία, με ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών, που εκπλήσσουν παραπάνω από ευχάριστα (ουαου! Hugh!!) εκτός από τις υποκριτικές τους ικανότητες, και με τις τραγουδιστικές και μια Γαλλία, που ακόμα και μέσα στον αναβρασμό καταφέρνει πάντα, ακόμα και στην περίοδο της Επανάστασης να γοητεύσει!

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΟΡΥ:

Ο Γιάννης Αγιάννης (Hugh Jackman) μετά από 19 χρόνια φυλάκισης και σκλαβιάς, σπάει την αναστολή του και το σκάει εις αναζήτησην μιας καλύτερης τύχης. Ο αστυνόμος Ιαβέρης (Russell Crowe) όμως θα βάλει στόχο ζωής την σύλληψη και πάλι του Αγιάννη. Ο Γιάννης Αγιάννης, θα καταφέρει να φτιάξει το καλύτερο μέλλον που πάντα αναζητούσε, αν και πάντα κηνυγημένος, μέχρι που θα βρεθεί στο διάβα του η όμορφη Φοντίν, που θα του αλλάξει για πάντα την ζωή. 

Υπέροχη μεταφορά ενός από τα πλέον δημοφιλέστερα και αναγνωσμένα βιβλία, του Βίκτορος Ουγκό. Μια ελεγεία, στο καλό και στο κακό, στο δίκαιο και στο άδικο.

Προσωπικά απήλαυσα, κάθε λεπτό αυτής της ταινίας και ελπίζω το ίδιο και εσείς.

ΚΑΛΗ ΠΡΟΒΟΛΗ!!!

Έφη (01/04/2013)